Sztandar to rodzaj chorągwi. Podczas kiedy ta ostatnia była znakiem porozumiewawczym i oznaką poszczególnych jednostek piechoty, sztandar jest wyłącznie oznaką jazdy. Odmianami sztandaru są: kornet, używany przez dragonów i proporczyk, umieszczany dla oznaczenia pewnych miejsc lub osób.

Tak jak chorągiew, sztandar jest tylko jeden.

togi prawniczeMateriał, z którego zrobiony jest sztandar to sukno, z którego szyje się również togi prawnicze, równie szlachetne w swoim znaczeniu. Sztandar składa się z drzewca, które dla łatwiejszego utrzymania go posiada chwytak oraz imadło, opatrzone kółkiem, swobodnie po nim poruszającym się: na kółko zakłada się haczyk od bandoliery, którą sztandarowy zarzuca przez lewe ramię, ażeby uchronić się w razie upadku z konia od wypuszczenia sztandaru z rąk. Drzewiec sztandaru wsunięty jest w tulejkę koło strzemienia, dla większego oporu. Na prawej stronie bławatu znajduje się godło państwa, na lewej jego stronie oznaka specjalna pułku, wizerunek świętego, herby, napisy. Stroną prawą bławatu jest ta, która ukazuje się przed naczelnym wodzem, zwierzchnikiem państwa, w czasie uroczystej defilady, gdy szyki zachodzą z lewego skrzydła ku prawej stronie.

Sztandar jako oznaka jednostki bojowej jest uważana za szczytną i cenną własność, zdobycie sztandaru na polu bitwy jest wielką zasługą pociągającą za sobą stosowne nagrody. Niejednokrotnie utrata sztandaru pociąga kary, pułk, któremu zdobyto sztandar, bywał rozwiązywany. Zabranie sztandaru nieokupione krwią uważane jest za prostą grabież. W Polsce sztandary były od najdawniejszych czasów używane przez rycerstwo, co widać już na pieczęciach Mieszka I, później sztandary trafiły do urzędów państwowych i sądów, gdzie togi prawnicze towarzyszyły sztandarom. Wiele sztandarów polskich zostało zrabowanych w czasie najazdów na Polskę. Sztandar to też stojak rybacki – kijek z chorągiewką czerwoną, podtrzymywany pływakami pionowo w wodzie, połączony liną z kamieniami na dnie morza, wskazujący gdzie jest sieć zapuszczona.

Sztandar jest znakiem oddziału, stowarzyszenia, miasta, szkoły, instytucji. Składa się z płata i drzewca zakończonego głowicą. Płat ma różne wzory na obu stronach, przeważnie obszyty jest frędzlą i przymocowany do drzewca skórzanym rękawem i ozdobnymi gwoździami. Pod głowicą wiązane są wstęgi i szarfy w barwach narodowych lub orderów i odznaczeń, którymi posiadacz sztandaru został odznaczony. Pod wstęgami mogą być mocowane odznaki odznaczeń. Jest to znak zbliżony wyglądem do chorągwi pułkowych o płachcie zwykle kwadratowej.

Kategorie: Usługi